Câfer bin Abdürrahim Kilâî hazretleri, Yemen’de yaşamış olan âlim ve velilerdendir. Cünd şehri yakınlarında bir köyde doğdu. 1067 (H.460) senesi aynı yerde vefât etti.
“AFFEDİP DE PİŞMAN OL!..”
Câfer el-Kilâî, fıkıh ilminde üstün bir dereceye yükseldi. Âlim olduğu kadar âbid, çok ibâdet eden ve zâhid, dünyâya gönül bağlamayan bir zât idi. Birçok kimse yanında yetişip âlim oldu. Ebû İshak Sarzefî bunlardan biri olup, ferâiz (İslâm mîras hukûku) ilmine dâir olan Kâfî kitabının yazarıdır.
Bu mübarek zatın da, talebelerine kıymetli nasihatleri vardır. Buyurdu ki:
“İntikam alıp da sonunda pişman olmaktansa, affedip de pişman olmak benim için daha sevimlidir.”
“Allahü teâlâ, günah işlemekten kurtardığı kulunu malsız olarak zengin yapmış, aşîretsiz olarak aziz ve şerefli kılmış, kimsesi olmadığı halde onu arkadaş eylemiştir.”
“Tevekkül, bir şeyin olması ile, olmaması arasında fark gözetmemektir.”
“Dünyâ ve âhirette iyilik, sabır ile ele geçer.”
“Fütüvvet, nefsini aşağı tutup, Müslümanlara hürmeti büyük bilmektir.”
“Akıl, insanı helâk edici yerlerden uzak tutan şeydir.”
“Allahü teâlâya âşık olanlar, insanı O’ndan uzaklaştıran her şeyden uzak olup, alâkalarını keserler.”
“Kendine lâzım olan ilimleri öğrenmeli ve bu ilimlerle amel etmeyi de ihmal etmemelidir.”
“İlim, Allahü teâlâyı tanımaya ve O’na itâat etmeye vesîle olduğu için, ilim öğrenmek büyük ibâdettir.”
“Yediği yemeği, Allahü teâlâya ibâdet etmek ve O’nun dînine hizmet etmek niyeti ile yemeyen kimse, şu üç zarara birden yakalanmıştır:
1. Yemek yerken geçen zamânı zâyi etti,
2. İçinde bulunduğu vakti zâyi etmeye devam ediyor,
3. Gelecek zamânı karşılamak fırsatını kaçırdı...”
“SALİHLERLE BERABER OLUNUZ!”
“Sâlihlerle sohbette berâber olup, onlarla sohbet ediniz. Onlar, dünyâ hazîneleridir. Onlarla berâber olmak, ebedî saâdetin anahtarıdır.”
“Allahü teâlâya itâatte tam kul ol ki, mahlûklar karşısında tam hür olasın. Allahü teâlâya ibâdet eden kimseye, mahlûklar itâat ve hizmet ederler.”
Câfer bin Abdürrahim Kilâî hazretleri, vefat etmesine yakın günlerde buyurdu ki:
“Bir kimse, yaptığı ibâdetlerini ihlâs ile yaparsa, Allahü teâlâ o kimseye, boş hâllerden, lüzumsuz heveslerden halâs olmak, kurtulmak nîmetini, râhatını ihsân eder.”