Öğ­ret­men­lik, kut­sal mes­lek­tir. Mes­lek­le­rin en az ka­zanç ge­ti­re­ni, fa­kat in­sa­nı en çok ödül­len­di­re­ni­dir... Mes­lek­tir, gö­nül mes­le­ği­dir. Se­ve­rek ya­pıl­ma­sı ge­re­kir, se­vil­me­den ya­pı­lır­sa in­sa­nın üs­tün­de sa­kil du­rur ve hat­ta her an­lam­da top­lu­mu sa­kat­lar...
Mes­lek­tir, hoş­gö­rü mes­le­ği­dir. Umur­sa­maz­lı­ğı ile in­sa­nı kan­ser eden öğ­ren­ci­si­ne de ile­ri­de kan­se­re ilaç bu­la­bi­le­cek ze­kâ­da­ki öğ­ren­ci­si­ne de ay­nı dav­ra­nı­şı gös­te­re­bi­le­cek ka­dar çe­le­bi ol­ma­lı­dır...
Mes­lek­tir, en çok yar­gı­la­nan mes­lek­tir. Bir mü­hen­dis bur­nu­nu ka­rış­tı­rır­sa dal­gın­lık­tır, bir öğ­ret­men ka­rış­tı­rır­sa “ço­cuk­la­rı­mı­zı ki­me ema­net edi­yo­ruz” ke­li­me­si al­nı­nın ça­tı­sı­na ya­pış­tı­rı­lır.
Mes­lek­tir, den­ge mes­le­ği­dir. Bir ay­ya­şın, bir ay­ma­zın, bir üç­kâ­ğıt­çı­nın, bir kö­şe­ye sı­kış­mı­şın ço­cu­ğu ile pa­muk­lar ara­sın­da sar­ma­la­nıp bü­yü­tü­len ço­cu­ğu, ye­re gö­ğe sığ­dı­rıl­ma­yıp de­ğe­re bi­nen ço­cu­ğu ay­nı sı­nıf­ta okut­ma­sı ge­re­ken­dir...
Mes­lek­tir, an­cak eği­tim ile el­de edi­le­bi­len mes­lek­ler­den­dir. Her­han­gi bir bi­lim da­lın­da­ki ye­ter­li­li­ği ya­nın­da in­sa­nî de­ğer­le­rin de ba­rı­na­bi­le­ce­ği ge­niş­lik­te bir yü­re­ği ol­ma­lı­dır...
Mes­lek­tir, umut mes­le­ği­dir. Ken­di ya­pa­ma­dık­la­rı­nı ha­ya­tın ve­re­si­ye def­te­ri­ne ya­zıp ala­ca­ğı­nı ço­cuk­la­rı ile tah­sil et­mek is­te­yen­le­rin ço­cuk­la­rı­na umu­du öğ­re­ten­le­rin mes­le­ği­dir...
Mes­lek­tir, üre­tim mes­le­ği­dir. Sev­gi­yi, pay­laş­ma­yı, er­de­mi, onu­ru, gu­ru­ru, coş­ku­yu, hüz­nü; ez­cüm­le in­sa­na da­ir ne ka­dar duy­gu var­sa hep­si­nin far­kı­na va­rıl­ma­sı­nı sağ­la­ya­bi­len mes­lek­tir...
Mes­lek­tir, ide­alis­tin mes­le­ği­dir. Kır­ma­dan kı­rıl­dı­ğı­nı bel­li et­me­nin yön­tem­le­ri­ni öğ­re­ten, hak ara­ma­nın hu­kuk için­de ger­çek­leş­me­si ge­rek­ti­ği­ni kav­ra­tan, alan elin mağ­dur ve­ren elin ise mağ­rur ol­ma­ma­sı ge­rek­ti­ği­ni bi­len in­san­la­rın mes­le­ği­dir...
Sa­de­ce pa­ra ka­zan­mak için ya­pı­lan bir do­lu mes­lek­ten ay­rı­la­bi­len bir mes­lek­tir...
Mes­le­ği­ni ger­çek­ten la­yı­ğı ile ya­pıp “öğ­ret­men” sı­fa­tı­nı içi­ni dol­du­ra­rak ta­şı­yan fe­da­kâr öğ­ret­men­le­ri­mi­zin ‘öğ­ret­men­ler gü­nü’, tüm gün­le­ri, tüm yıl­la­rı kut­lu ol­sun...

>> Ni­nem diyor ki:
Gir­dim ilim mec­li­si­ne, ilim ey­le­dim ta­lep ilim tâ ge­ri­ler­de kal­mış; il­lâ edep il­lâ edep.